Po ashtu i Dërguari i Allahut i tha axhës së tij Ebu Talibit kur ai ishte në momentet e vdekjes: o xhaxhai im thuaj la ilahe il-lallah, fjalë me te cilën do të kemë argument para Allahut dhe ai e refuzoi që të thotë një gjë të tillë. ( Trasnmeton Buhariu dhe Muslimi).
I dërguari i Allahut 13 vite në Meke i thërriste pabesimtarët duke ju thënë: Thuani la ilahe il-lallah, ndërsa përgjegja e tyre ishte ashtu sikur përshkruan Allahu në Kuran: Ata (idhujtarët) habiten, ngase u erdhi pejgamberi nga mesi i tyre, e mosbesimtarët thanë: "Ky është magjistar, rrenës". A mendon ai t'i bëjë zotat Një Zot? Vërtet, kjo është gjë shumë e çuditshme! Paria nga mesi i tyre shkoi duke i thënë njëri-tjetrit: vazhdoni të jeni të qëndrueshëm në adhurimin e zotave tuaj, pse kjo është një gjë e kurdisur. Ne nuk kemi dëgjuar diçka të këtillë në popullin (në fenë) e fundit; kjo nuk është tjetër, pos një trillim! ( Sad 4-7)
Arabët e kuptonin mirë domethënjën e kësaj fjale dhe e dinin se ai i cili e thotë këtë fjalë nuk duhet të adhuroj dikë tjetër dhe për këtë ata e refuzuan dhe nuk e thanë këtë fjalë. Allahu thotë në Kuran: Për arsye se kur u thuhej atyre: "Nuk ka Zot tjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart. Dhe thoshin: "A do t'i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?"( Saffat 35, 36).
I Dërguari i Allahut po ashtu ka thënë: “Ai i cili thotë la ilahe il-lallah dhe mohon atë që audhrohet përveç Allahut është bë e shenjët pasuria e tij dhe gjaku i tij, ndërsa llogaria e tij do të jetë tek Allahu” ( Transmeton Muslimi). Kuptimi i këtij hadithi është se shqiptimi i kësaj fjale obligon që të mohohet dhe të ndalohet çdo adhurim që i bëhet dikujt tjetër përveç Allahut, siq janë lutjet që iu bëhen të vdekurve dhe të tjera. Ajo çka është për tu çuditur tek disa mysliman të cilët e thonë këtë fjalë me gjuhët e tyre ndërsa e kundërshtojnë kuptimin e kësaj fjale me veprat e tyre dhe me lutjet që ja bëjnë dikujt tjetër përveq Allahut.
La ilahe il-lallah është baza e besimit dhe islamit. Ajo është program i plotë për këtë jetë. Realizimi i kësaj fjale bëhet duke i drejtuar të gjitha ibadetet kah Allahu duke iu nënshtruar vetëm Allahut, duke iu lut vetëm Allahut dhe duke gjykuar vetëm me ligjin e Allahut.
Ka thënë ibnu Rexheb: Allahu është ai i cili respektohet dhe nuk kundërshtohet për shkak të madhërimit i Tij, dashurisë ndaj Tij, frikës ndaj Tij, shpresës ndaj Tij, mbështetjes në Të, kërkesës prej Tij. Të gjitha këto nuk i meriton askush përveq Allahut. Ai i cili i bënë shoq Allahut në ndonjërën prej këtyre gjërave të cilat janë të veçanta vetëm për Allahun ai njeri ka prishur sinqeritetin e tij ndaj fjalës la ilahe il-lallah.
I Dërguari i Allahut thotë: “Shqiptojuni të vdekurve tuaj (ata të cilët jan në momentet e vdekjes) fjalën la ilahe il-lallah. Ai i cili fjala e fundit e tij është la ilahe il-lallah një ditë prej ditëve do të hyjë në xhenet edhe nëse e ka godit atë diçka para saj”.( transmeton Ibën Hibani dhe Albani thotë se ky hadith është i vërtetë). Pra telkini që përmendet në këtë hadith nuk është për qëllim që të ja përkujtojmë të sëmurit në momentin e vdekjes këtë dëshmi por duhet ta urdhëorjmë atë që ta thotë këtë fjalë, për dallim të asaj që mendojn disa. Argument për këtë është ajo që transmeton Enes b. Malik se i Dërguari i Allahut ka vizituar një njeri prej ensarëve dhe i tha: o daj thuaj: La ilahe il-lallah. I tha njeriu: A dajë apo axhë? I tha dajë. Tha: është më mirë për mua që të them la ilahe il-lallah. I Dërguari i Allahut i tha po më mirë është për ty.
Fjala la ilahe il-lallah i bënë dobi atijë që e thotë nëse atë e praktikon në jetën e tij dhe nëse nuk e kundërshton atë me ndonjë shirk, sikur që është lutja e të vdekurve ose të gjallëve të cilët nuk janë prezent për të ndihmuar. Kjo i ngjan abdesit i cili nëse të ndodh dicka që e prish abdesin atëherë nuk ke abdes. Ka thënë i Dërguari i Allahut: “Kush thotë la ilahe il-lallah do ta shpëtoj atë një ditë prej ditve prej zjarrit të xhehenemit”. ( transmeton Bejhekiu të cilin e ka vërtetuar Albani).





