Xhamia Imam El Buhari
E diel, Shkurt 05, 2012
Multimedia
Për femijet
Kuran
Foto e rastit
.jpg)
.jpg)
Përdorues
Statistikat
 | Sot | 680 |
 | Dje | 1317 |
 | Ketë javë | 8963 |
 | Ketë muaj | 6036 |
 | Gjithsej | 940325 |
Mesti mbi fash është i ligjësuar për atë i cili me fashën e ti ka të lidhur ndonjë pjes të trupit.
Me i dhan mes fashës është obligim kur të merresh abdes apo kur të pastrohesh nga xhunubllëku, dhe kjo zavendësonë larjen e asaj pjese.
Kur duhet ti jipet mest?- Ai i cili ka ndonjë plagë, thyrje dhe dëshiron të merrë abdes, ose ai i cili frikësohet se dëmton gjymtyrën e tij, ose me pastrimin e asaj gjymtyre të plagosur i shtohet smundja edhe më shumë ose vonohet shërimi me larjen e asaj gjymtyre, në këto raste i jipet mest mbi pjesën e cila është e lidhur me fash. Nëse frikohet me i dhënë mest fashës atëherë mbështjell fashën me ndonjë çorap apo diq tjetër dhe i jep mest asaj pastaj. Mesti mbi fash nuk është kusht që momentin kur lidh fashën të jesh me abdes dhe as nuk ka kohë të kalimit ta afatit por gjithmonë i jep mest kur merr abdes apo kur pastrohet përderisa arsyeja qëndronë.
Kur prishet mesti mbi fash?- Mesti mbi fash prishet me hjekjen e sajë prej vendit te vetë, ose nëse ajo lëviz prej vendit të vetë ose nëse varra është shëndosh.
Një gusël mjafton që njeriu të pastrohet prej menstruacioneve dhe prej xhunubllëkut. Po ashtu mjafton një gusël nëse bajrami është në ditën e xhuma. Po ashtu mjafton një gusël për xhunubllëkun dhe për ditën e xhuma, nëse ai i bënë këto me njet. Bazuar në hadithin e të Dërguarit të Allahut: “ Çdo njeri merr atë për të cilën ka bërë njet”. Disa dijetar e mendojn se për çdo gusël duhet të ketë njet te veqantë.
Nëse është pastruar prej xhunubllëkut dhe nuk ka marr abdes, gusli zavendëson edhe abdesin. Ka thënë Ebu Bekr b. Arabij: “ Nuk ka diskutim mes dijetarve se abdesi hynë nën guslin dhe njeti i pastrimit nga xhunubllëku mjafton edhe për abdes.
Gusli i preferuar është gusli që njeriu me të shpërblehet tek Allahu ndërsa nëse e len atë nuk ka mëkat tek Allahu:
Gusli ditën e xhuma- Pasi që xhumaja është ditë bashkimi i muslimanve për ibadet dhe për namaz, Allahu urdhëroi me gusël, duke i kushtuar një kujdesë të veçant në mynyrë që muslimanët në tubimet e tyre të jenë në formën më të mirë të pastërtisë. I Dërguari i Allahut ka thënë: “ Gusli në ditën e xhuma është obligim për çdo të rritur musliman. Po ashtu të përdor sivakun dhe misk aq sa ka mundësi”. ( Buhariu). Shiqimi i parë i këtij hadithi tregon se gusli ditën e xhuma është obligim e jo një gjë e pëlqyeshme ashtu sikur që është mendimi i hadithologve.
Gusli në dy bajramet- Dijetarët kanë pëlqyer pastrimin para namazit të bajramit.
Ai i cili pastrohet duhet të ju kushtoj kujdesë veprimit të Pejgamberit kur ai pastrohej duke filluar:
Me pastrimin e duarve tri herë.
Pastaj pastron organin e tij.
Pastaj pastron tërë trupin e tij duke filluar nga ana e djatht pastaj të majtën duke pas parasysh vendet ku uji depërton me vështërsi si sqetullat, rrethë birave të veshve, kërthiza, gishtrinjët e këmbëve, fërkimi i trupit që ka mundësi fërkimi i tij. Esenca e tërë kësaj është ajo që transmetohet nga Aisha se i Dërguari i Allahut kur pastrohej prej xhunubllëkut fillonte me pastrimin e duarve të tij. Pastaj merte uj me të djathtën e vendoste në të majtën dhe e pastronte organin e tij. Pastaj merte abdest sikur që merte për namaz. Pastaj merte ujin dhe i fuste gishtrinjët e tij në rrënjët e flokve gjersa mendonte se ka arrit uji në rrënjët e tyre. Pastaj merrte tre grushta uj dhe hudhte mbi koken e tij, pastaj përshkonte me uj tërë trupin e tij.( Muttefekun alejhi).
Nuk plotësohet gusli në sheriat përveç nëse plotësonë dy gjëra:
Njeti( vendosja)- Njeti është ai i cili dallon zakonin prej ibadetit. Njeti është vepër vetëm e zemrës ndërsa të shqiptuarit e njetit me gojë sikur që veprojnë shumë nga njerëzit nuk ka bazë në fe dhe është një çështje e shpikur.
Larja e tërë trupit- Bazuar nga fjala e Allahut: Nëse jeni xhunubë, atëherë pastrohuni (lahuni)! ( maide 6). Po ashtu fjala e Allahut: O ju që besuat, mos iu afroni namazit duke qenë të dehur, derisa të dini se ç'flitni, e as duke qenë xhuhubë (të papastër) derisa të laheni, ( nisa 43). Ky ajet është argument se fjala pastrim është për qëllim gusli. Ndërsa realiteti i pastrimit të njeriut është kur ai pastron tërë trupin sikur që është e njohur në gjuhën e njerzëve.
Çka është e ndaluar për atë që është xhunub ( i papastër)
Written by elbuhari
Namazi- Bazuar nga fjala e Allahut: Nëse jeni xhunubë, atëherë pastrohuni (lahuni)! ( maide 6). ( të gjitha këto vlejnë si për meshkujt ashtu edhe për femrat).
Tavafi ( rrotullimi rrethë qabes). Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: “ Tavafi rrethë Qabes është namaz përveçse Allahu në të ka lejuar bisedën”. ( Tirmidhiu, Daru Kutni dhe Hakimi thotë se është hadith i vërtetë).
Prekja e Mus’hafit apo bartja e tij- Ndalesa prekjes së Mus’hafit dhe bartjes së tij është pajtim i Imamve dhe në këtë nuk ka pas asnjë diskutim mes shokve të Pejgamberit.
Qëndrimi në xhami- I ndalohet atij që është xhunub të qëndrojë në xhami. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: O ju që besuat, mos iu afroni namazit duke qenë të dehur, derisa të dini se ç'flitni, e as duke qenë xhuhubë (të papastër) derisa të laheni, ( nisa 43). Por i lejohet njeriut nëse hyn në xhami kalimthi bazuar nga ky ajet dhe nga fjala e të Dërguarit të Allahut që i tha Aishës: “ Më jep sexhaden prej xhamis. Ajo i tha: Un jam me menstruacione. I Dërguari i Allahut i tha: Menstruacioni yt nuk është në dorën tënde” ( të gjithë transmetojnë këtë hadith përveç Buhariut).
Gusël do të thotë të përshkosh tërë trupin me uj, bazuar bë fjalën e Allahut: Nëse jeni xhunubë, atëherë pastrohuni (lahuni)! ( maide 6). Po ashtu fjala e Allahut: Të pyesin ty për menstruacionin (hajdin). Thuaj: "Ajo është gjendje e neveritur, andaj largohuni prej grave gjatë menstruacionit dhe mos iu afroni atyre (për marëdhënie) derisa të pastrohen. E kur të pastrohen, atëherë afrohuni atyre ashtu siç u ka lejuar All-llahu. All-llahu i do ata që pendohen, dhe ata që ruhen prej punëve të ndyta e të neveritshme. ( bekare 222).
Kushtet e mes’hit mbi meste:
kushtëzohet që njeriu të jetë me abdes kur vesh mestet.
vendi i dhënjes mes’h është shpina e mestit bazuar nga fjala e Aliut i cili ka thënë: sikur të ishte feja me logjikën e njeriut fundi i mestit do të kishte më shumë prioritet në dhënjen e mes’hit se sa shpina e tij. Kam parë të Dërguarin e Allahut i cili jepte mes’h në anën e epërme të mesteve (transmeton Ebu Davudi dhe Daru Kutni me zingjir të vërtetë).
Argumenti për ligjësimin e mes’hit mbi meste. Mes’hi mbi meste është vërtetuar me hadithe të vërteta nga i Dërguari i Allahut kur ai qëndronte në vendin e vet dhe kur ishte udhëtar dhe pa marrë parasysh se a ka pas nevojë për një gjë të tillë apo nuk ka pas nevojë.
Argumenti më i fortë për këtë është hadithi i të Dërguarit të Allahut nga ajo që shënon Buhariu nga transmetimi i Xherir b. Abdullah i cili thotë: “ Kam parë të Dërguarin e Allahut i cili kreu nevojën e tij të vogël dhe pastaj mori abdes dhe ju dha mes’h mesteve.
-
prekja e gruas. Bazuar nga gruaja e Pejgamberit Aishja e cilat thotë: “ flija para duarve të Pejgamberit, ndërsa këmbët e mija ishin në drejtim të kiblës së tij. Kur dëshironte të bënte sexhde i mblidhte këmbët e mija”. ( muttefekun alejhi).
-
dalja e gjakut qoftë me plagosje, hixham, apo dalje e gjakut nga hunda. Ka thënë Haseni: “ ende muslimanët vazhdonin të faleshin me plagët e tyre duke ju rrjedhë gjaku” ( Buhariu).
-
të vjellurit pa marr parasysh a vjell me plotë gojën apo jo.