Kthyrja në drejtim të kiblës (Qabës). Bazuar nga fjala e Allahut: Pra kthehu anës së xhamisë së shenjtë (Qabes), dhe kudo që të jeni (o besimtarë) kthehuni kah ajo anë.( bekare 144). Ai i cili e sheh Qabën duhet të kthehet direkt në drejtim të saj. Ndërsa ai që nuk e sheh Qabën mjafton që të kthehet nga ana e saj. Sepse kjo është ajo që ka mundësi njeriu ta bëjë kur ai nuk e sheh Qabën. Kthimi ka Kibla është obligim përveç në raste të tilla:
-
namazi nafile kur njeriu është i hypur mbi ndonjë mjet udhëtimi. Pra i lejohet atij të fal sunnetin duke qenë hypur mbi mjetin e udhëtimit. Lakohet pak për ruku dhe pastaj për sexhde më shumë. Ndërsa kibla e tij është kah shkon mjeti i tij i udhëtimit.
-
Ai i cili frikohet apo është i detyruar në këtë, apo i sëmuri edhe këtyre ju lejohet namazi edhe nëse nuk janë të kthyer në drejtim të kiblës, normal nëse i pamundësohet kthimi ka kibla.
Nijeti. Namazliu bënë nijet në mendjen e tij se apo e fal sunnetin apo farzin dhe
cilin namaz po e fal. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: “ Veprat shpërblehen sipas qëllimit dhe çdo njëri merr atë për të cilën e ka bërë nijet.(Buhariu).
Shtyllat e namazit
Namazi posedon shtyllat e tij, mbi të cilat ndërtohet realiteti i namazit tënd. Këto shtylla janë brenda namazit dhe nëse mungon një shtyllë nuk realizohet namazi.
Shtyllat e namazit janë këto:
-
Tekbiri fillestar. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: “ Qelsi i namazit është pastërtia ndërsa fillimi i tij është tekbiri dhe fundi i tij është selami.( Tirmidhiu dhe të tjerët).
-
Qëndrimi në këmbë. Bazuar nga fjala e Allahut: faleni rregullisht namazin, sidomos atë të mesmin dhe qëndroni me devotshmëri para Allahut, duke iu lutur Atij ( bekare 238). Ndërsa sa i përket namazit vullnetar lejohet të falet ulur edhe nëse ai ka mundësi. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: “Namazi i njeriut ulur është gjyma e namazit” ( muttefekun alejhi). Ai që nuk ka mundësi ta fal farzin në këmbë falet në çfarëdo mënyre që ka mundësi.
-
Leximi i kpatinës Fatia. Leximi i kaptinës fatia është obligim në çdo rekat qoftë farz apo nafile. Bazuar nga fjala e të dërguarit të Allahut: “ nuk ka namaz ai i cili nuk lexon kaptinën Fatia”.
-
Rukuja. Rukuja është gjithashtu shtyllë e namazit dhe realizohet duke përul shpinën dhe duart duke i lëshuar tek gjunjët. Pa tjetër duhet që të qetësohesh ne ruku. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: “ shko në ruku dhe qëndro derisa të qetësohesh në të”. ( Buhariu).
-
Ngritja prej rukus dhe drejtimi i trupit duke u qetësuar në këmbë. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: “ Pastaj ngritu derisa të drejtohesh mirë në këmbë. ( Buhariu).
-
Sexhdeja dhe ngritja prej saj po ashtu në formë të qetësuar. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: “ pastaj bëje sexhden gjersa të qetësohesh në sexhde pastaj ngritu ulur gjersa të qetësohesh” ( Buhariu). Bënë sexhden e parë pastaj ngritesh prej saj e bënë sexhden e dytë duke u qetësuar në të gjitha këto veprime. Kjo është shtyllë edhe në farz e edhe në nafile. Gjymtyrët me të cilat bëhet sexhdeja janë: fytyra, dy shuplakat e duarve, gjunjët, dhe këmbët. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të Allahut: “ jam urdhëruar që të bëjë sexhde me shtatë gjymtyrë: “ ballin dhe pastaj bëri me dorë ka hunda e tij, duart, gjunjët dhe majet e këmbëve” ( muttfekkun alejhi).
-
Ulja e fundit dhe leximi i teshehudit. Bazuar nga fjala e të Dërguarit të : “ nëse ngrit kokën prej sexhdes së fundit dhe ulesh në teshehud veç është plotësuar namazi yt”. ( muttefekun alejhi).
-
Dhënja e selamit. Dhënja e selamit në fund të namazit është vërtetuar me veprimin e Pejgamberit dhe prej fjalës së Pejgamberit: “ qelsi i namazit është pastërtia. Fillimi i tij është tekbiri fillestar dhe fundi i tij është selami”.
